شنیدن خبر فوت استاد پور رضا بعد از خبر فوت استاد ذوالفنون دومین خبر بد موسیقایی سال ۹۱ بود که از شنیدن آن بسیار ناراحت شدم . نه فقط به خاطر گنجینه ای عظیم از آوازها و تصنیف ها و ترانه های فولکولوریکی که در سینه این مرد بزرگ بود و از دست دادیم، که به دلیل روح بزرگ و منش انسانی که این استاد گرامی داشتند. گرم و صمیمی و خاکی و انسانی متواضع با روحی بزرگ.
یاد دارم در کنسرتی خصوصی در منزل یکی از اقوام، آوازها و ترانه های گیلکی را در سن ۷۸ سالگی چنان با هجان می خواند که گویی جوانی است چابک و سر زنده. در همان جلسه بود که از قول صبا ( که مدتی مسئول مرکز موسیقی در رشت بود) نقل می کرد که صدایش را به مه رقیق صبحدم گیلان تشبیه کرده بود و چه خوش تشبیهی کرده بود صبا! یادشان جاویدان
از کار ماندگار تیتراژ موسیقی پس از باران که بگذریم، گیله لو از معروفترین کارهای اوست که آن را با همکاری استاد حسین حمیدی عزیز ضبط و منتشر کرد.
برای اطلاعات بیشتر از ایشان و کارهایشان مراجعه کنید به اینجا
+ نوشته شده توسط عباس کهتری در پنجشنبه بیست و چهارم فروردین 1391 و ساعت
0:38 |
