دروغ، دروغ و بازهم دروغ
امشب طبق معمول در حال بازگشت از یک ماموریت کاری از اهواز به تهران بودم . در طول مسیر برای اولین بار بود که پروازمان آنهم از نوع ایرباس کلا در حال تکان خوردن و بالا و پایین رفتن بود. این نشانه بدی وضعیت هوایی در سطوح فوقانی جو بود و نشان از یک وضعیت بسیار بد پروازی.
به هر حال حدود ساعت ۸ شب که نشستیم احساس کردم وضعیت فرودگاه طبیعی تیست. پرسنل ایران ایر همه نگران بودند. و بلا فاصله فهمیدم که هواپیمای بویینگ ایران ایر در مسیرش به ارومیه دچار سانحه شده است.
در طول شب تا الان که این مطلب را می نویسم مرتب به خبرگزاری ها سر زدم تا خبر ها را دریافت کنم و این هم گزیده ای از اخبار:
۱- حداقل ۵۰ نفر سالم از هواپیما خارج شده اند
۲- هواپیما فوکر بوده و بیش از ۹۰ مسافر نداشته است.
۳- هواپیما از نوع بوئینگ ۷۲۷ بوده و ۱۱۰ مسافر داشته است.
۴- وزیر راه: خوشبختانه تا کنون تلفات جانی گزارش نشده است!
۵- سی و سه نفر مصدوم و ۷۷ نفر فوتی
۶- حال مصدومان خوب است و فقط دچار شکستگی استخوان هستند
۷- کشته شدگان به ۸۰ نفر رسیدند
۸- وزیر راه سقوط نبوده فرود اضطراری بوده است
۹- سخنگوی هما: فرود اضطراری نبوده هواپیما قصد بازگشت به تهران را داشته است
۱۰ - خلبان کشته شد
۱۱- علت سقوط عدم دید خلبان و اصرارش در نشستن در همین شرایط بوده است.
۱۲- برج مراقبت تایید کرد که خلبان قصد دور زدن داشته است.
در جملات بالا چقدر دروغ پردازی می بینید. هر کسی قصد دارد تا عدم تقصیر خود را در کشته شدن ۸۰ نفر از هموطنان عزیزمان بیان کند. اطلاع رسانی شفاف که هیچ!
حس عجیبی دارم. انگار این آمار هشتاد نفری هم دروغی بیش نبوده است. خدا کند که این آخرین دروغ باشد. دلم برای مسافران این هواپیما بد می سوزد و برای خلبانش بیشتر. خلبانی که با همه تلاش از فرود آمدن هواپیما (به گفته شاهدان عینی) روی مناطق مسکونی روستای محل حادثه جلوگیری کرده و خود نیز کشته شده است و احتمالاً همه تقصیرات (مثل همیشه) بر گردن او خواهد بود.
به جامعه داغدارمان و خانواده این عزیزان تسلیت می گویم
در این وبلاگ صحبت از اندیشه های نو است همین!