127 فیلمی از دنی بویل
دنی بویل یکی از هفت کارگردانی است که اسکار گلدن گلاب و بفتا را برای یک فیلم برده است، میلیونر زاغه نشین. همین مطلب شاید کافی باشد برای احترام گذاشتن به این کارگردان بزرگ.
فیلم 127 ساعت که بر مبنای داستان واقعی زندگی آرون رالستون ساخته شده است کار جدید این کارگردان است.
بازی جیمز فرانکو که بیشتر او را با نقشش در سری فیلمهای مرد عنکبوتی می شناسیم، بسیار درخشان و کارساز است. خصوصاً لحظه هایی که از بی آبی دچار هذیان گویی می شود. داستان نسبتا کشدار ولی عجیب و معنی دار فیلم با تدوین خوب و فانتزی فیلم که توسط جان هریس و به سرپرستی کارگردان انجام شده بسیار خوب از کار درآمده است و بیننده را دلزده نمی کند.
اوج نمایش وقتی است که رالستون مجبور می شود برای آزادی دست خود را ببرد. صحنه ای واقعاً تکان دهنده ولی قابل درک.
و کلاغی که ساعت هشت و پانزده دقیقه می آمد و معنای هر لحظه از زندگی که به خوبی در این فیلم احساس می شود.
دیدن این فیلم را به همه دوستان عزیز توصیه می کنم.
در همین رابطه
در این وبلاگ صحبت از اندیشه های نو است همین!