دو روز پیش به هنگام خرید کارهای جدید موسیقی از محل همیشگی در میدان انقلاب به توصیه دوستان آلبومی را تهیه کردم به نام رنگواره های کهن کاری از گروه رستاک.

 

این کار را می توان نگاهی نو به عرصه موسیقی نواحی دانست. عموماً وقتی آهنگسازان به سراغ موسیقی نوا حی می روند یا در پی حفظ عینی سنتها و ثبت و ضبط آن برای آیندگان هستند مانند استاد حسین حمیدی و یا معمولاً با وام گرفتن از خزانه غنی ملودی این نوع موسیقی سعی در ساخت آهنگ یا تنظیم جدید برای آن ملودی می نمایند. اما گروه رستاک به سرپرستی سیامک سپهری نگاهی نو به این مقوله دارد. در این آلبوم و تک آهنگهایی که از این گروه می توانید در اینترنت بیابید، سعی شده تا با نوعی فضا سازی موسیقایی علاوه بر استفاده از ظرفیتهای ملودیک موسیقی نواحی، حس و حال تازه ای به کار بدهند.

از طرح ناجذاب روی جلد که بگذریم اطلاعات بسیار مطلوب و جالبی در مورد سازهای استفاده شده در این آلبوم را می توانید در کتابچه همراه آلبوم بیابید اما در مورد افراد گروه و سابقه ایشان تنها یک فهرست در انتهای دفترچه می بینید.  برای کسب اطلاعات بیشتر از این گروه می توانید به این سایت مراجعه نمایید

www.rastak.ir

در مورد آهنگهای آلبوم نیز نکات جالبی را می توانید در این دفترچه بیابید. اما مروری کوتاه بر آهنگهای این آلبوم.

آهنگ اول هور یا خورشید است که بر اساس چند مقام باستانی تنبور تنظیم شده است. این آهنگ شروعی بسیار سنتی و آرام برای آلبوم است که البته در انتها با تغییر فضا شنونده را برای شنیدن قطعه بعدی با نام سور و سوگ آماده می سازد.

سور و سوگ شما را به یاد ملودی های آشنای لری می اندازد ولی در عین حال شخصیت مستقل خود را نیز حفظ نموده است.

هجران نام قطعه تکنوازی کمانچه است که توسط lمحمد مظهری با سبکی خاص و صدایی خش دار و گرفته اجرا می شود. البته اسماعیلی در چند جا توانایی خود را در صدا سازی های خاص از کمانچه به خوبی نشان می دهد.

پاییزه ترانه معروف کردی در تضاد کامل با قطعه هجران و با تنظیمی جدید قسمت بعدی این آلبوم است. این قطعه که در دستگاههای ماهور و اصفهان اجرا می شود با شور و حالی خاص گروه رستاک و به زیبایی اجرا می شود. سکوتها و فاصله گذاری های جالب این آهنگ در القای حس هیجان این آهنگ تاثیر به سزایی گذارده است.

اشراق تکنوازی عود پیران مهاجری است. این تکنوازی شاید به دلیل جنس سنگین و مجلسی صدای عود از فضای فولکلور تا حدی فاصله می گیرد اما در نوع خود شنیدنی است.  

کار بعدی را شاید بتوان شاهکار و بیت الغزل این آلبوم دانست. سودا کاری است ک هبر اساس یک ملودی خراسانی تنظیم و ساخته شده و در آواز و تزئینات آن نیز از مشخصات این ناحیه از موسیقی کشورمان استفاده شده است. اما رنگامیزی و فضا سازی موسقایی این کار به حدی زیباست که شنیدن چند باره آن شنونده را خسته نمی کند. که البته تغیر تونالیته آن در انتهای آهنگ نیز به نسبت کار را جدید و دارای نوآوری ساخته است.

کویر سه نوازی تار و سه تار و دوتار است که به عنوان پیوندی کر را به قسمت بعدی یعنی کژال می رساند.

کژال یا غزال نیز بر مبنای یک ترانه عامیانه کردی ساخته شده است. استفاده از آواهای انسانی به عنوان بخشی از آهنگ در این کار نیز همچون بقیه آهنگ های این آلبوم مشهود است و بسیار خوش نیز به گوش می نشیند.

شوپه نیز همنوازی چند ساز بر اساس ملودی آشنای لیلا خانم مازندرانی است. ترکیب صدای تارباس آرشه ای و کمانچه در این کار بسیار نو می نماید. البته صدای این تار باس آرشه ای شبیه بمکمانی است که برادران قمصری در کار اخیرشان استفاده کرده اند و به زودی معرفی خواهم نمود.

هرایی نیز قطعه ای مازندرانی با تنظیم جدید است. تنظیم زیبای این آهنگ به همراه صدا برداری خوب آقای خدایی نیا و آقای پوستی سبب شده تا کار از نظر غنای صوتی بسیار گیرا باشد. و البته برای درک بهتر این مساله، آلبوم را در یک پخش HiFi گوش کنید یا حداقل از هدفون استفاده نمایید.

کوران و بانور دو کار است که بر اساس برداشتی از موسیقی سیستان و بلوچستان شکل گرفته اند. در این کار نیز نحوه اجرای شعر توسط خواننده بسیار به کارهای آن ناحیه نزیک بوده و سعی شده تا اصالتهای اجرا تا حد زیادی حفظ شود البته با مهر و امضای گروه رستاک.

و نکته آخر اینکه در کل معرفی های این آلبوم تنها نام گروه رستاک را می بینید و تاکیدی بر معرفی افراد به صورت مجزا نیست. این امر نشان از وجود روحیه همکاری و تیمی در بین افراد این گروه است.

موفقیت روز افزون این گروه را از خداوند خواهانم و لذت بردن از این کار زیبا را به همه دوستان توصیه می کنم.