گل باغمی تو

رعنا میشه

گل گل

لیلا درو واکن

و...

تکه های آشنایی از موسیقی فولکلور این خاک هستند که در اثر تصویری جدید گروه رستاک خوانده می شوند. پس از شنیدن آلبوم صوتی این گروه و دیدن تبلیغات انتشار کار تصویری این گروه، بسیا منتظر بودم تا این کار را تهیه کنم. خوشبختانه این کار در سبکی جدید و به صورت عمومی و با قیمت ارزان عرضه شد.

این آلبوم در واقع دارای 7 ترانه زیباست که با حواشی زیبایی از تحقیقات این گروه درباره آهنگ های فولکلور عرضه شده است. حواشی جالبی که ضمن بیان تلاشهای جستجوگرانه این گروه، بیانگر تفاوتهای اسای کار این گروه با موسیقی فولکلور است. در واقع هدف این گروه از این آلبوم تنها بازسازی ترانه های خاطره انگیز محلی نیست. بلکه به نظر می رسد آنچه از این گروه در این آهنگها تزریق شده است، نوعی انرژی مضاعف، سازبندی هماهنگ و رنگامیزی موسیقایی خاص است که امضای این گروه را بر پای خود دارد.

بارون یک ترانه لری معروف است ک در این آلبوم نیز به زیبایی اجرا می شود. البته با شعر آن با شعر های رایج تر این ترانه کمی متفاوت است که البته با فلسفه ای که در بالا ذکر شد این مساله خاصی نیست. البت با نزدیکی لری به فارسی تهرانی متن شعر کاملاً توسط شنونده غیر لر نیز به راحتی درک می شود.

اجرای رعنا در این آلبوم با کلیپ منتشر شده از این گروه در اینترنت کاملاً متفاوت است. حتی تعداد اعضای گروه هم افزایش یافته است.

اما رعنا....

این رعنا خود حکایتی غریب دارد در موسیقی گیلان. داستانهای عجیبی درباره این رعنا خانم نقل می کنند که در روایتهای متفاوت ترانه محلی خود را نشان می دهد. تفاوتهایی که در حواشی تصویری این آلبوم هم به آن اشاره می شود. تنها یک نکته را به این همه اضافه کنم که این ترانه بازگو کننده تمام مصائب و شادی های مردم گیلان در تاریخ صد ساله اخیر است و به راحتی نمی توان از کنار تعابیر مختلف آن گذشت. کاش دو نکته در تحقیق درباره این آهنگ رعایت می شد. اول آنکه کاش در مورد این آهنگ با کسانی نظیر فریدون پوررضا و دیگر خوانندگن این ترانه هم صحبت می شد و دوم این که کاش توضیحات گیلکی درباره این آهنگ به صورت فارسی زیر نویس می شد تا مورد استفاده همه مخاطبان قرار می گرفت. البته این ایراد در مورد تکه های آذری و بلوچی فیلم هم وارد است.

از اجرای زیبای استاد پورعطایی که بگذریم، آهنگ لیلا در واکن مویوم با سبکی بسیار نزدیک به اجرای فولکلور آن اجرا می شود که اینجا هم به دلیل نزدیکی شعر به فرسی رسمی مخاطب مشکل درک شعر را ندارد.

سوزله آهنگ کردی است که در ادامه اجرا می شود و البته باز با امضای گروه رستاک. البته از تسلط آقایان مرادی بر روی این ترانه به گونه ای است که به نظر می رسد ایشان کرد باشند.

بلال و مروچان دو آهنگ بختیاری و بلوچی است که باز با تحرک بیشتر نسبت به ترانه های اصلی اجرا می شوند. خصوصاً مروچان بلوچی که حسن ختامی بر این آلبوم زیباست.

در کنار توجه به مواردی نظیر توجه به مخاطب عام، انرژی زیاد ترانه ها و اجرای زیبا و هماهنگ ترانه ها که نقش زیادی در موفقیت این کار تصویری دارد، نمی توان از کارگردانی زیبای این کار که توسط خانم مرآت و با همکاری اسدالله ایمن کارگردان با سابقه تلویزیونی انجام شده گذشت. طراحی خوب صحنه، لباس و نورپردازی که سطح کار را از یک کار ساده فولکلور بالاتر برده نیز در تاثیرگذاری کلی بسیار مهم است و در کنار همه اینها ظاهر فتوژنیک کلیه اعضای گروه خصوصاً آقای سپهری سرپرست گروه نیز از نقاط قوت بصری این کار است.

شنیدن وتماشای این کار زیبا را به همه دوستان علاقه مند توصیه می کنم.

 

در همین رابطه :

رنگواره های کهن کار از گروه رستاک