استاد سیدی هم رفت
از کلاسهای آقای آراسته دبیر عزیزم که علاقه مندی به شیمی را در من افزایش داد همواره نامهای دکتر سیدی و عابدینی برایم جذاب بود. نامهایی که در قسمت مولفین کتب شیمی دبیرستان همواره دیده می شد.
دانشگاه که رفتم. حضور در کلاس های این عزیزان تجربه ای دلچسب بود. خصوصاً کلاسهای آرام مردی متین و موقر به نام دکتر سیدی. مردی که تنها یکبار عصبانیتش را دیدم . ان هم وقتی بود که دوستان دانشجو امتحان میان ترم را با هماهنگی هم کنسل کردند. ایشان صرف نظر از مقام بالای علمی و خصوصاً آموزشی در شیمی آلی و نوشتن و ترجمه بیش از بیست کتاب مختلف در این زمینه، مردی در خور ستایش و احترام بود. دوستانی که ایشان را از نزدیک می شناختند، وجود طبعی منیع و اخلاقی والا و انسانی را در وجود این عزیز از دست رفته تایید خواهند کرد.
به یاد دارم که اتحان میان ترم یکی از درسها را با ایشان از دست داده بودم و با توجه به 12 نمره ای بودن نمره میان ترم در هر صورت کل درس را افتاده بودم . به توصیه یکی از دوستان سال بالاتر در ساعاتی که ایشان مشاوره آموزشی می داد مزاحمشان شد. پاسخ جالبی دادند. گفتند که به عنوان معلم درست کمی نمی توانم بکنم اما به عنوان مشاور می توانی از معلم این درس بخواهی که آزمون میان ترم را به صورت شفاهی از شما تکرار کند و بعد هم با خیال راحت به امتحان پایان ترم برسی. لازم نیست بگویم که در نهایت با همین راهکار درس را با نمره بالایی قبول شد.
به مناسبت فوت نابهنگام این استاد گرامی که در این سالها ی پس از بازنشستگی در امریکا زندگی می نمودند، مراسم یادبودی در روز شنبه سوم اردیبهشت در محل آمفی تئاتر دانشکده علوم دانشگاه تهران (که نام فعلی اش پردیس علوم است) از ساعت 3 تا 5 بعد از ظهر برگزار می گردد.
یادش گرامی باد.
در این وبلاگ صحبت از اندیشه های نو است همین!